การดรอป (drop) คือวิธีปล่อยลูกจากมือเพื่อเล่นจากตำแหน่งใหม่เมื่อได้รับการผ่อนผัน กติกาที่ปรับปรุงในปี 2019 เปลี่ยนจากการเหยียดแขนปล่อยลูกที่ระดับไหล่ มาเป็นการปล่อยลูกตรงลงจากความสูงระดับเข่าขณะยืน (กฎข้อ 14.3b) ลูกที่ดรอปต้องหยุดอยู่ใน “พื้นที่ผ่อนผัน” (relief area) และถ้าลูกออกนอกพื้นที่สองครั้งติดกัน ให้วางลูกที่จุดที่ลูกจากการดรอปครั้งที่สองแตะพื้นเป็นครั้งแรก
สถานการณ์หลักที่ต้องดรอป
การดรอปใช้ทั้งในการผ่อนผันแบบไม่เสียโทษและแบบเสียโทษ แต่ละกรณีมีกำหนดจุดเริ่มวัด (จุดอ้างอิง) และขนาดของพื้นที่ผ่อนผันไว้
| สถานการณ์ | โทษ | จุดอ้างอิง | พื้นที่ผ่อนผัน |
|---|---|---|---|
| ทางรถกอล์ฟ พื้นที่ซ่อมแซม น้ำชั่วคราว ฯลฯ (สภาพสนามผิดปกติในพื้นที่ทั่วไป กฎข้อ 16.1) | ไม่มี | จุดผ่อนผันสมบูรณ์ที่ใกล้ที่สุด | 1 ความยาวไม้ |
| ลูกฝังดิน (พื้นที่ทั่วไป กฎข้อ 16.3) | ไม่มี | จุดที่อยู่หลังลูกพอดี | 1 ความยาวไม้ |
| อันเพลยาเบิลแบบผ่อนผันด้านข้าง (กฎข้อ 19.2c) | 1 สโตรก | ตำแหน่งที่ลูกอยู่ | 2 ความยาวไม้ |
| ผ่อนผันด้านข้างในพื้นที่ลงโทษสีแดง (กฎข้อ 17.1d(3)) | 1 สโตรก | จุดที่ลูกข้ามขอบพื้นที่ลงโทษเป็นครั้งสุดท้าย | 2 ความยาวไม้ |
| ผ่อนผันแนวถอยหลัง (กฎข้อ 17.1d(2), 19.2b) | 1 สโตรก | จุดที่ลูกซึ่งดรอปบนแนวเส้นแตะพื้นเป็นครั้งแรก | 1 ความยาวไม้ |
ทุกกรณี พื้นที่ผ่อนผันต้องไม่ใกล้หลุมกว่าจุดอ้างอิง ส่วนการผ่อนผันบนพัตติ้งกรีนไม่ใช้การดรอป แต่ใช้การ “วางลูก” (place) แทน (กฎข้อ 16.1d) และการนำลูกที่มาร์กแล้วยกขึ้นกลับไปไว้ที่ตำแหน่งเดิมก็เรียกว่า “วางคืน” (replace) ซึ่งเป็นคนละขั้นตอนกับการดรอป
3 เงื่อนไขของการดรอปที่ถูกต้อง
กฎข้อ 14.3b กำหนดวิธีดรอปที่ถูกต้องไว้ดังนี้
- ผู้เล่นต้องปล่อยลูกเอง แคดดี้หรือเพื่อนร่วมก๊วนปล่อยแทนไม่ได้
- ปล่อยจากระดับเข่าให้ลูกตกลงตรง ๆ ห้ามโยน ห้ามหมุนลูก และห้ามทำให้ลูกกลิ้ง ลูกต้องไม่โดนตัวหรืออุปกรณ์ของผู้เล่นก่อนตกถึงพื้น “ระดับเข่า” หมายถึงความสูงของเข่าเมื่อยืนตรง แต่ตอนดรอปไม่จำเป็นต้องอยู่ในท่ายืน
- ปล่อยลงในพื้นที่ผ่อนผัน ตัวผู้เล่นจะยืนอยู่ในหรือนอกพื้นที่ผ่อนผันก็ได้
การปล่อยลูกจากระดับไหล่เป็นวิธีที่ใช้จนถึงปี 2018 ถ้าเคยชินแล้วปล่อยจากระดับไหล่ ตามกติกาปัจจุบันจะถือเป็นการดรอป “ด้วยวิธีที่ผิด” การปล่อยจากระดับที่สูงกว่าเข่า เช่น ระดับเอว ก็เช่นเดียวกัน
ถ้าดรอปด้วยวิธีที่ผิด
- ถ้ารู้ตัวก่อนตี ให้ดรอปใหม่ด้วยวิธีที่ถูกต้องโดยไม่เสียโทษ ทำซ้ำได้ไม่จำกัดจำนวนครั้ง และครั้งที่ดรอปผิดวิธีจะไม่นับรวมใน “การดรอป 2 ครั้ง” ที่จะอธิบายต่อไป
- ถ้าตีไปโดยไม่ได้ดรอปใหม่ และลูกอยู่ในพื้นที่ผ่อนผัน จะเสียโทษ 1 สโตรก ถ้าตีจากนอกพื้นที่ผ่อนผัน จะถือเป็นการเล่นผิดที่ และได้รับโทษทั่วไป (2 สโตรกในสโตรกเพลย์)
วิธีวัดพื้นที่ผ่อนผันและความยาวไม้
ความยาวไม้ (club-length) คือความยาวของไม้ที่ยาวที่สุดที่ผู้เล่นพกในวันนั้น ไม่นับพัตเตอร์ ส่วนใหญ่จึงเป็นไดรเวอร์ จนถึงปี 2018 จะใช้ไม้ใดวัดก็ได้ จุดนี้จึงเป็นอีกข้อที่เปลี่ยนไป
- ปักทีที่จุดอ้างอิงเพื่อทำเครื่องหมาย
- วางไม้ลงบนพื้นจากจุดนั้น เพื่อดูขอบเขต 1 ความยาวไม้ (หรือ 2 ความยาวไม้) ถ้าปักทีที่ปลายขอบเขตไว้อีกอันจะดูง่ายขึ้น
- เลือกฝั่งที่ไม่ใกล้หลุมกว่า และอยู่ในพื้นที่ของสนามประเภทเดียวกัน (เช่น พื้นที่ทั่วไป) ถ้าเป็นการผ่อนผันแบบไม่เสียโทษ ต้องเป็นบริเวณที่พ้นจากสิ่งรบกวนโดยสมบูรณ์ด้วย
- ปล่อยลูกจากระดับเข่าลงในขอบเขตนั้น
วิธีหาจุดผ่อนผันสมบูรณ์ที่ใกล้ที่สุด
เมื่อจะรับการผ่อนผันแบบไม่เสียโทษจากทางรถกอล์ฟหรือสิ่งอื่น ให้หา “จุดผ่อนผันสมบูรณ์ที่ใกล้ที่สุด” (nearest point of complete relief) ก่อน ซึ่งหมายถึงจุดที่ใกล้ลูกเดิมที่สุดและไม่ใกล้หลุมกว่า โดยถ้าวางลูกไว้ตรงนั้น สิ่งรบกวนจะไม่มีผลต่อทั้งการยืนและการสวิง
ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือ “ลูกอยู่บนทางรถ จะเอาออกไปฝั่งไหนก็ได้” ความจริงแล้ว จุดอ้างอิงคือจุดที่ใกล้ลูกเดิมที่สุดในบรรดาตำแหน่งที่ทั้งลูกและการยืนพ้นจากทางรถ ผู้เล่นที่ตีขวาและตีซ้ายยืนคนละด้าน ลูกที่อยู่ตำแหน่งเดียวกันจึงอาจมีจุดอ้างอิงอยู่คนละฝั่งของทางรถ แม้จุดอ้างอิงจะไปตกในรัฟที่ตียากหรือใกล้ต้นไม้ ก็ต้องใช้จุดนั้น
วิธีที่เข้าใจง่ายคือ ถือไม้ที่ตั้งใจจะใช้ตีในตำแหน่งนั้น ยืนตั้งท่าแอดเดรสในจุดที่พ้นสิ่งรบกวน แล้วปักทีตรงจุดที่ลูกจะอยู่
เมื่อลูกที่ดรอปออกนอกพื้นที่ผ่อนผัน
ตามกฎข้อ 14.3c ถ้าลูกที่ดรอปอย่างถูกต้องหยุดอยู่ในพื้นที่ผ่อนผัน การผ่อนผันก็เสร็จสิ้น ถ้าลูกออกนอกพื้นที่ ให้ทำดังนี้
- ถ้าลูกออกนอกพื้นที่ผ่อนผันในครั้งแรก ให้ดรอปเป็นครั้งที่สอง
- ถ้าครั้งที่สองลูกออกนอกพื้นที่อีก ให้วางลูก (place) ที่จุดที่ลูกจากการดรอปครั้งที่สองแตะพื้นเป็นครั้งแรก
- ถ้าวางแล้วลูกไม่หยุดนิ่ง ให้วางที่จุดเดิมอีกครั้ง ถ้ายังไม่หยุด ให้วางที่จุดที่ใกล้ที่สุดซึ่งลูกหยุดนิ่งได้ (อาจอยู่นอกพื้นที่ผ่อนผันก็ได้)
จนถึงปี 2018 การดรอปใหม่ตัดสินจากลักษณะที่ลูกกลิ้ง เช่น “กลิ้งไปเกิน 2 ความยาวไม้” หรือ “กลิ้งเข้าใกล้หลุม” ปัจจุบันดูเพียงว่าลูกอยู่ในหรือนอกพื้นที่ผ่อนผัน จึงสับสนน้อยลง ถ้าลูกตกถึงพื้นแล้วไปโดนเท้าหรืออุปกรณ์ของผู้เล่นแล้วหยุด แต่ยังอยู่ในพื้นที่ผ่อนผัน ก็ไม่เสียโทษและตีต่อได้เลย
การดรอปแบบผ่อนผันแนวถอยหลังเปลี่ยนไปในปี 2023
การผ่อนผันแนวถอยหลังในพื้นที่ลงโทษและในกรณีอันเพลยาเบิล มีการเปลี่ยนขั้นตอนในกติกาฉบับปี 2023 ปัจจุบันให้ดรอปลูกบนแนวเส้นที่ลากจากหลุมผ่านจุดอ้างอิงไปทางด้านหลัง พื้นที่ผ่อนผันคือรัศมี 1 ความยาวไม้ในทุกทิศทางจากจุดที่ลูกแตะพื้นครั้งแรก ถ้าลูกหยุดอยู่ในนั้นก็เสร็จสิ้น (ต้องไม่ใกล้หลุมกว่า) ลูกจะหยุดห่างจากแนวเส้นเล็กน้อยก็ไม่เป็นปัญหา
พูดเป็นภาษาอังกฤษอย่างไร
- ดรอปตรงนี้ได้ไหม → “Can I take a drop here?”
- จุดผ่อนผันที่ใกล้ที่สุดอยู่ตรงไหน → “Where is my nearest point of relief?”
- ผ่อนผันแบบไม่เสียโทษ → “free relief” / เสียโทษ 1 สโตรก → “a one-stroke penalty”
- ดรอปโซน → “drop zone” คือจุดดรอปที่จัดไว้เป็นพิเศษ เช่น ใกล้บ่อน้ำ โดยกำหนดในกฎท้องถิ่น
ไม่ว่าจะเล่นที่สนามในประเทศใด การดรอปจากระดับเข่าก็เป็นกติกาเดียวกัน ในสนามที่มีแคดดี้ บางครั้งแคดดี้จะปักทีบอกจุดอ้างอิงให้ แต่ผู้เล่นต้องดรอปเอง สถานการณ์ที่ต้องดรอปบ่อย ๆ ดูได้ในบทความเรื่องอันเพลยาเบิลและพื้นที่ลงโทษ ส่วนเรื่องกติการอบ ๆ ทางรถกอล์ฟ ดูประกอบได้ที่บทความกฎ 90 องศาของรถกอล์ฟ