Greenwood Golf and Resort | สนามกอล์ฟชลบุรี | GoGolf

อัปเดตล่าสุด: 19 สิงหาคม 2026

Greenwood Golf and Resort เป็นสนามกอล์ฟ 27 หลุม ที่ตำบลคลองกิ่ว อำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี ประกอบด้วยคอร์ส 9 หลุมระดับแชมเปียนชิพสามคอร์ส และเปิดดำเนินการมาตั้งแต่ปี 1993

ผู้ออกแบบคือ Peter W. Thomson นักกอล์ฟชาวออสเตรเลียที่คว้าแชมป์ The Open Championship ถึง 5 สมัย หลังเลิกเล่นอาชีพ เขารับงานออกแบบสนามทั่วเอเชีย

บุคลิกของสนามอยู่ระหว่างพาร์คแลนด์กับลิงก์ส แฟร์เวย์ที่ขนาบด้วยแนวต้นไม้ บังเกอร์ลึก พงหญ้าเนทีฟ และลอนเนินที่ค่อย ๆ ไล่ระดับ ให้ภาพที่ต่างออกไปเล็กน้อยจากทิวทัศน์รีสอร์ทที่คนมักนึกถึงเมื่อพูดถึงสนามกอล์ฟในไทย

การเป็นสนาม 27 หลุมยังหมายความว่าจัดชุด 18 หลุมได้สามแบบ กลับมาเล่นสนามเดิมหลายครั้งก็ยังสนุกกับการจับคู่คอร์สที่ต่างกันได้ เวลาออกรอบและราคาของวันนี้ ตรวจสอบได้ที่แอปหรือเว็บไซต์ของ GoGolf

ราคาและการจอง

ค่าบริการสนามกอล์ฟเปลี่ยนแปลงตามวันในสัปดาห์ วันหยุดนักขัตฤกษ์ ฤดูกาล และช่วงเวลา อัตราที่แสดงบน GoGolf สะท้อนการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้แบบเรียลไทม์เท่าที่จะทำได้ จึงขอให้ตรวจสอบราคาล่าสุดได้จากแอปพลิเคชันหรือเว็บไซต์ของ GoGolf

จองง่ายขึ้นด้วยแอปพลิเคชัน GoGolf

ข้อมูลพื้นฐานของสนาม

Peter Thomson ผู้ออกแบบสนามนี้

ในการทำความเข้าใจกรีนวูด ข้อมูลว่าใครเป็นผู้ออกแบบมีความสำคัญอย่างชี้ขาด

แชมป์ The Open 5 สมัย

Peter W. Thomson เป็นนักกอล์ฟอาชีพชาวออสเตรเลีย เขาคว้าแชมป์ The Open Championship ถึง 5 สมัย

ชนะสามปีติดต่อกันในปี 1954, 1955 และ 1956 และยังคว้าแชมป์อีกในปี 1958 และ 1965 การชนะ The Open สามปีซ้อนนั้น ในศตวรรษที่ 20 มีเพียงเขาคนเดียวที่ทำได้

นักกอล์ฟที่ชนะบนสนามลิงก์ส

จุดสำคัญอยู่ตรงนี้ The Open Championship จัดบนสนามลิงก์ส

ลม พื้นหญ้าที่แน่นแข็ง บังเกอร์ทรงหม้อที่ลึก และการชิปกลิ้งเข้าหาธง Thomson คือนักกอล์ฟที่ชนะซ้ำแล้วซ้ำเล่าในสภาพแบบนั้น

ประสบการณ์ชุดนั้นหล่อหลอมความคิดของเขาในฐานะผู้ออกแบบ ไม่เหลือไว้แค่เกมทางอากาศ แต่เหลือทางเลือกของเกมภาคพื้นด้วย คือแนวคิดที่อยู่ก้นบึ้งของงานออกแบบแบบ Thomson

งานออกแบบในเอเชีย

หลังเลิกเล่นอาชีพ Thomson รับงานออกแบบสนามทั่วเอเชียในฐานะสถาปนิกสนามกอล์ฟ กรีนวูดคือหนึ่งในนั้น และเปิดดำเนินการมาตั้งแต่ปี 1993

ระหว่างพาร์คแลนด์กับลิงก์ส

บุคลิกของสนามกรีนวูดถูกอธิบายว่ามีทั้งความเป็นพาร์คแลนด์และลิงก์ส

องค์ประกอบแบบพาร์คแลนด์

แฟร์เวย์ที่ขนาบด้วยแนวต้นไม้ นี่คือลักษณะเด่นของสนามพาร์คแลนด์

เพราะเปิดดำเนินการมาตั้งแต่ปี 1993 ต้นไม้จึงเติบโตขึ้นมาอย่างสมบูรณ์ ลูกที่ออกนอกเส้นทางถูกต้นไม้บัง จนเล่นช็อตที่สองเข้ากรีนตรง ๆ ไม่ได้ ก็เป็นสถานการณ์ที่เกิดขึ้นจริง

องค์ประกอบแบบลิงก์ส

อีกด้านหนึ่งคือบังเกอร์ลึก พงหญ้าเนทีฟ และลอนเนินที่ค่อย ๆ ไล่ระดับ ทั้งหมดนี้คือคำศัพท์ของสนามลิงก์ส

โดยเฉพาะหญ้าเนทีฟ เป็นองค์ประกอบที่พบได้ไม่บ่อยนักในสนามของไทย ถัดออกไปจากแฟร์เวย์ คือผืนหญ้าธรรมชาติที่ไม่ได้ตัดแต่ง เข้าไปแล้วก็ต้องตัดสินใจโดยให้การเอาลูกออกมาเป็นเรื่องแรก

ความหมายของการผสมสองบุคลิก

เมื่อสองบุคลิกนี้ผสมกัน ก็ต้องเปลี่ยนวิธีเล่นเป็นหลุม ๆ ไป

หลุมที่ต้นไม้มีบทบาทให้ความสำคัญกับทิศทาง ส่วนหลุมที่หญ้าเนทีฟและลอนเนินมีบทบาท ต้องคาดการณ์ตำแหน่งที่ลูกจะหยุด

นี่ไม่ใช่สนามที่เล่นครบ 18 หลุมได้ด้วยการสวิงแบบเดียว และนั่นคือความสนุกของกรีนวูด

โครงสร้าง 27 หลุม

กรีนวูดเป็นสนาม 27 หลุม ประกอบด้วยคอร์ส 9 หลุมระดับแชมเปียนชิพสามคอร์ส

18 หลุมสามแบบ

การเลือกสองในสามคอร์สมีได้สามรูปแบบ นั่นคือมี 18 หลุมสามแบบ

เล่นครั้งแรกกับครั้งที่สองด้วยคู่คอร์สที่ต่างกัน สนามเดิมก็ยังให้ความรู้สึกใหม่ พูดได้ว่าเป็นสนามที่เหมาะกับการกลับมาเล่นซ้ำ

ตรวจสอบคู่คอร์สของวันนั้นล่วงหน้า

คอร์สไหนเปิดให้เล่นบ้างขึ้นอยู่กับวัน บางครั้งปิดคอร์สหนึ่งเพื่อบำรุงรักษาหรือเพราะมีการแข่งขัน

ถ้าอยากได้คู่คอร์สแบบใดเป็นพิเศษ สอบถามตอนจองไว้จะอุ่นใจกว่า

ขนาดการดำเนินงานของสนาม 27 หลุม

การดูแลสนาม 27 หลุม หมายถึงการจัดการพื้นที่ 1.5 เท่าของสนาม 18 หลุม

การรักษาขนาดแบบนี้ไว้ได้ตั้งแต่ปี 1993 ข้อเท็จจริงนี้เองก็เป็นตัวชี้วัดความมั่นคงของการดำเนินงาน

เตรียมตัวรับมือบังเกอร์ลึก

หนึ่งในจุดเด่นของกรีนวูดคือบังเกอร์ลึก

คำศัพท์ของลิงก์ส

บังเกอร์ตื้นตีออกได้ด้วยบังเกอร์ช็อตปกติ แต่บังเกอร์ลึกนั้น ต้องตั้งเป้าที่การเอาลูกออกมาให้ได้ก่อน

ศิลปะของการไม่ตกลงไป

วิธีรับมือบังเกอร์ลึกที่ดีที่สุดคือไม่ตกลงไป

ตอนทีช็อตให้ดูตำแหน่งบังเกอร์ แล้วเลือกไม้ที่ตีไม่ถึง หรือไม้ที่ข้ามพ้นไปเลย ระยะที่ครึ่ง ๆ กลาง ๆ อันตรายที่สุด

ถ้าตกลงไปจริง ๆ

จากบังเกอร์ที่ขอบสูง อย่าเล็งธง ให้คิดถึงการเอาลูกออกมาอย่างเดียว

ออกมาได้แน่ ๆ ในช็อตเดียวก็จบที่โบกี้ ถ้าฝืนเล็งธงจนเสียสองสามช็อต แค่หลุมเดียวก็ทำให้สกอร์พังได้

หญ้าเนทีฟกับลอนเนิน

หญ้าเนทีฟคืออะไร

คือผืนหญ้าที่ปล่อยไว้ตามธรรมชาติโดยไม่ตัดแต่ง พบได้ทั่วไปในสนามลิงก์ส และแผ่อยู่ถัดออกไปจากแฟร์เวย์

เข้าไปแล้วต้องเริ่มจากการหาลูกก่อน และต่อให้เจอ หญ้าก็จะพันหัวไม้จนตีไม่สะอาด

ทางแก้มีทางเดียว

เอาออกมาก่อน เท่านั้น

ใช้ไม้ที่มีลอฟท์ คิดแค่ว่าจะพาลูกกลับสู่แฟร์เวย์ ถ้าโลภระยะ ก็จะแพ้หญ้าแล้วจมลึกเข้าไปอีก

ลอนเนินที่ค่อย ๆ ไล่ระดับ

แฟร์เวย์ของกรีนวูดมีลอนเนินที่ค่อย ๆ ไล่ระดับ

เมื่อมีลอนเนิน ตำแหน่งที่ลูกหยุดต่างกัน ไลก็ต่างกัน ทั้งลูกสูงกว่าเท้า ลูกต่ำกว่าเท้า ขึ้นเนิน และลงเนิน

คนที่ตีได้ดีเฉพาะจากไลราบจะรู้สึกว่ายาก ในทางกลับกัน สำหรับคนที่คุ้นเคยกับการตีจากไลลาดเอียง นี่คือสนามที่ปล่อยของได้เต็มที่

ทางเลือกรอบกรีน

การมีลอนเนินยังหมายความว่า รอบกรีนเกิดทางเลือกในการเล่นลูกกลิ้งเข้าหาธง

สัมผัสที่ Thomson สั่งสมมาบนสนามลิงก์ส — ไม่ใช่แค่งัดลูกขึ้น แต่กลิ้งเข้าไปด้วย — สะท้อนอยู่ในงานออกแบบชุดนี้เช่นกัน ลองใช้พัตเตอร์หรือยูทิลิตี้เล่นเข้าหาธงดูบ้าง

วางจังหวะ 18 หลุมอย่างไร

ช่วงต้น: จับบุคลิกของสนามให้ได้

สิ่งที่อยากตรวจสอบในไม่กี่หลุมแรกคือ ต้นไม้มีบทบาทอย่างไร และบังเกอร์อยู่ตรงไหน

คู่คอร์สที่เล่นในวันนั้นต่างกัน ความรู้สึกก็ต่างกัน ช่วงต้นให้ถามแคดดี้ แล้วจับแนวโน้มของสนามให้ได้

ช่วงกลาง: ตรึงการตัดสินใจให้นิ่ง

ช่วงกลางให้ใช้ข้อมูลที่ได้จากช่วงต้น มาตรึงแนวทางการเล่นของตัวเองให้นิ่ง

แยกให้ชัดว่าหลุมไหนบุกด้วยไดรเวอร์ หลุมไหนวางไม้สั้นลง ส่วนบังเกอร์ลึกก็เลือกว่าจะไม่ถึงหรือข้ามพ้น เมื่อการตัดสินใจนิ่ง สกอร์ก็นิ่งตาม

ช่วงท้าย: เลี่ยงหญ้าเนทีฟ

นี่คือช่วงที่ความล้าเริ่มออกฤทธิ์ เมื่อวงสวิงเริ่มกระจาย จำนวนครั้งที่ลูกเข้าหญ้าเนทีฟก็เพิ่มขึ้น

ช่วงท้าย ทิศทางสำคัญกว่าระยะ ลดไม้ลงหนึ่งเบอร์แล้ววางบนแฟร์เวย์ให้ได้แน่ ๆ ผลลัพธ์กลับเก็บสกอร์ได้ดีกว่า

อ่านงานออกแบบของ Thomson อย่างไร

เมื่อรู้แนวคิดของผู้ออกแบบ ก็อ่านเจตนาของสนามออก งานออกแบบของ Peter Thomson มีลักษณะที่ยึดถือมาตลอดอยู่ไม่กี่ข้อ

ให้ใช้พื้นดินได้

ข้อเท็จจริงที่ว่า Thomson คือนักกอล์ฟที่ชนะบนสนามลิงก์ส สะท้อนลงในงานออกแบบตรง ๆ

ด้านหน้ากรีนเปิดโล่ง เหลือทางเลือกให้กลิ้งลูกขึ้นไป ไม่ทำสนามที่บังคับให้เล่นเกมทางอากาศอย่างเดียว คือท่าทีพื้นฐานของงานออกแบบแบบ Thomson

นั่นยังหมายความว่า ผู้เล่นที่ตีลูกสูงไม่ได้ก็ยังมีทางออก

บทลงโทษต้องชัดเจน

อีกด้านหนึ่ง เมื่อตีพลาดก็มีบทลงโทษที่ชัดเจน ทั้งบังเกอร์ลึกและหญ้าเนทีฟ

ไม่ใช่บทลงโทษที่คลุมเครือ แต่วางอุปสรรคไว้ ในตำแหน่งที่มองแล้วรู้ทันทีว่าเข้าไปแล้วต้องเสียเพิ่มหนึ่งช็อต

พูดอีกอย่างคือ เป็นงานออกแบบที่คำนวณความเสี่ยงกับผลตอบแทนได้ ตั้งแต่ตอนยืนอยู่บนแท่นทีออฟ

ใช้ภูมิประเทศตามธรรมชาติ

ลอนเนินที่ค่อย ๆ ไล่ระดับ ไม่ได้เกิดจากการปรับพื้นที่ขนานใหญ่ แต่เป็นการใช้ภูมิประเทศเดิมให้เป็นประโยชน์

ความลาดเอียงจึงปรากฏขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ และแต่ละหลุมก็มีหน้าตาต่างกัน ไม่ใช่ไลราบตามตำราตลอดทั้งรอบ

จะได้อะไรกลับไป

ถ้าเล่นโดยมีสามข้อนี้อยู่ในหัว ก็จะเริ่มมองเห็นว่า “ทำไมบังเกอร์ถึงอยู่ตรงนี้” “ทำไมถึงบังคับให้บุกจากมุมนี้”

การเล่นไปพลางอ่านงานออกแบบไปพลาง เป็นประสบการณ์ที่สนุกยิ่งกว่าตัวสกอร์เสียอีก

เลือกคู่คอร์สของสนาม 27 หลุมอย่างไร

เลือกสองในสามคอร์ส การเลือกนี้กำหนดบุคลิกของรอบในวันนั้น

กรณีเล่นครั้งแรก

ครั้งแรกเล่นตามลำดับมาตรฐานที่สนามจัดไว้จะปลอดภัยกว่า เพราะนั่นคือคู่คอร์สที่ฝ่ายบริหารสนามเห็นว่าเล่นได้ลื่นที่สุด

จับบรรยากาศโดยรวมให้ได้ก่อน แล้วสัมผัสด้วยตัวเองว่าบังเกอร์ลึกกับหญ้าเนทีฟถูกวางไว้อย่างไร

ตั้งแต่ครั้งที่สองเป็นต้นไป

ข้อดีของสนาม 27 หลุมปรากฏตรงนี้ เลือกคู่ที่มีคอร์สซึ่งยังไม่เคยเล่นรวมอยู่ด้วย ก็จะได้สัมผัส 9 หลุมใหม่ทั้งหมด

ออกจากคลับเฮาส์เดิม ด้วยราคาเดิม แต่ได้เล่นสนามที่ต่างออกไป คุณค่าของการกลับมาเล่นซ้ำสูง ก็เพราะโครงสร้างแบบนี้

กรณีอยากเล่น 36 หลุม

การเล่นเกิน 27 หลุมในวันเดียวก็เป็นทางเลือกหนึ่ง ในกรณีนั้น ความร้อนและการแบ่งกำลังคือโจทย์ใหญ่ที่สุด

ออกรอบแต่เช้าตรู่ เล่น 18 หลุมให้จบภาคเช้า พักกลางวัน แล้วค่อยเล่นที่เหลือในภาคบ่าย เป็นแผนที่เป็นไปได้จริง อย่าลืมเติมน้ำและเกลือแร่

ตรวจสอบตอนจอง

คอร์สไหนเปิดให้เล่นบ้างขึ้นอยู่กับวัน ถ้ามีคู่ที่อยากได้ สอบถามตอนจองไว้จะอุ่นใจกว่า

ต้นไม้ในฐานะองค์ประกอบเชิงกลยุทธ์

นี่คือสนามที่ผ่านมากว่าสามสิบปีนับจากปี 1993 ต้นไม้ที่ปลูกไว้เติบโตขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แล้ว

ความสูงเริ่มมีความหมาย

ถ้าเป็นต้นไม้เล็ก ตีพลาดนิดหน่อยก็ยังข้ามไปได้ แต่ต้นไม้ที่โตเต็มที่แล้วนั้นไม่ใช่

เมื่อทีช็อตออกนอกเส้นทาง ก็เกิดสถานการณ์ที่เล่นช็อตที่สองเข้ากรีนตรง ๆ ไม่ได้

ทางเลือกของช็อตที่สอง

เมื่อถูกต้นไม้บัง มีทางเลือกสามทาง

• ข้ามไป — ถ้าตีลูกสูงได้ แต่ถ้าพลาดก็จะโดนต้นไม้แล้วตกอยู่ข้างหน้า
• อ้อมไป — ตั้งใจตีดรอว์หรือเฟด ระดับความยากค่อนข้างสูง
• ตีออกด้านข้าง — พากลับสู่แฟร์เวย์แล้วไปวัดกันที่ช็อตสาม แน่นอนที่สุด

ถ้าอยากเก็บสกอร์ให้อยู่ ลังเลเมื่อไหร่ให้ตีออกด้านข้าง คือคำตอบ พาร์ 4 ก็ขึ้นกรีนด้วยช็อตสามแล้วรับโบกี้ไป เท่านี้ก็พอ

คุณค่าของการไม่ตีพลาด

สรุปแล้ว บนสนามที่ต้นไม้มีบทบาท คุณค่าของการรักษาแฟร์เวย์ก็สูงขึ้น

แทนที่จะตีไดรเวอร์ไกลแต่ออกนอกเส้นทาง ลดไม้ลงหนึ่งเบอร์แล้ววางบนแฟร์เวย์ให้ได้แน่ ๆ สกอร์จะดีกว่า

ลำดับของวันที่ออกรอบ

ตั้งแต่มาถึงจนถึงออกรอบ

โปรดตรวจสอบคู่คอร์สที่เล่นในวันนั้น บนสนาม 27 หลุม ออกจากคอร์สไหน ความรู้สึกในช่วงต้นก็ต่างกัน

สิ่งที่อยากตรวจสอบก่อนออกรอบคือ ความเร็วกรีน และการออกลูกของเวดจ์ การเอาลูกออกจากบังเกอร์ลึกและการเล่นเข้าหาธงรอบกรีน เป็นตัวกำหนดสกอร์ในสนามนี้

ช่วงต้น

ไม่กี่หลุมแรก ให้จับให้ได้ว่าต้นไม้มีบทบาทอย่างไรและบังเกอร์อยู่ตรงไหน ถามแคดดี้ยิ่งเร็วยิ่งมีค่า

พักครึ่ง

ที่นี่คือพื้นที่ตอนใน ลมทะเลเข้าถึงยาก อุณหภูมิที่รู้สึกจึงสูงขึ้นง่าย การพักจึงควรพักให้เต็มที่อย่างตั้งใจ

เติมน้ำ และถ้าทำได้ก็เปลี่ยนเสื้อ ผลงานครึ่งหลังจะต่างออกไป

หลังจบรอบ

ทิปแคดดี้ตามธรรมเนียมให้เป็นเงินสด เตรียมแบงก์ย่อยไว้ล่วงหน้าจะราบรื่นกว่า

แนวคิดในการทำสกอร์

• อย่าตกบังเกอร์ลึก เลือกไม้ที่ตีไม่ถึงหรือไม้ที่ข้ามพ้น ระยะครึ่ง ๆ กลาง ๆ อันตรายที่สุด
• ในหญ้าเนทีฟให้เอาออกมาก่อน โลภระยะเมื่อไหร่ก็จมลึกเข้าไปอีก
• คุมทิศทางโดยคิดถึงต้นไม้ ต้นไม้ที่โตมาตั้งแต่ปี 1993 จำกัดทางเลือกของช็อตที่สอง
• เตรียมรับไลลาดเอียง มีลอนเนินที่ค่อย ๆ ไล่ระดับ ไม่ได้ราบทั้งหมด
• เก็บทางเลือกลูกกลิ้งเข้าหาธงไว้ นี่คือสนามที่มีบุคลิกลิงก์ส การงัดลูกขึ้นไม่ใช่คำตอบเดียว
• ตรวจสอบคู่คอร์สตอนจอง เล่นคอร์สไหน ความรู้สึกต่อสนามก็ต่างกัน

กรีนวูดคือสนามที่การตัดสินใจได้ผลมากกว่าระยะ พอนึกได้ว่าผู้ออกแบบคือนักกอล์ฟที่ชนะบนสนามลิงก์ส แนวทางการเล่นก็จะผุดขึ้นมาเอง

ความผิดพลาดที่พบบ่อยและวิธีเลี่ยง

1. เล็งธงจากในบังเกอร์ลึก

การเล็งธงจากบังเกอร์ที่ขอบสูง บางครั้งตีไม่ขึ้นแล้วกลับลงบังเกอร์เดิม สถานการณ์ที่แค่เอาออกมาให้ได้ในช็อตเดียวก็จบที่โบกี้ กลับบานเป็นดับเบิลโบกี้หรือแย่กว่านั้น

2. โลภระยะในหญ้าเนทีฟ

ในสภาพที่หญ้าพันหัวไม้จนตีไม่สะอาด การฝืนเอาระยะจะทำให้จมลึกเข้าไปอีก ใช้ไม้ที่มีลอฟท์พากลับสู่แฟร์เวย์คือทางลัดที่สุด

3. ไม่คิดเผื่อต้นไม้

ต้นไม้ที่โตมาตั้งแต่ปี 1993 มีความสูงพอตัว เมื่อทีช็อตออกนอกเส้นทาง ช็อตที่สองก็อาจเข้ากรีนตรง ๆ ไม่ได้ นี่คือสนามที่การไม่ตีพลาดมีคุณค่าสูงมาก

4. สวิงเหมือนเดิมบนไลลาดเอียง

เพราะมีลอนเนินที่ค่อย ๆ ไล่ระดับ จึงไม่ได้ตีจากไลราบตลอดเวลา ถ้าไม่ปรับสแตนซ์และความกว้างของสวิงตามความลาดเอียง ลูกก็จะไม่ไปในทิศที่ต้องการ

5. คิดถึงแต่เกมทางอากาศ

บนสนามที่มีบุคลิกลิงก์ส ทางเลือกลูกกลิ้งเข้าหาธงได้ผลดีในบางสถานการณ์ การคิดแต่จะงัดลูกขึ้น กลับทำให้ช็อตชิปที่ควรจะง่ายกลายเป็นยาก

ทำเลและการเดินทาง

กรีนวูดตั้งอยู่ที่ 88/8 Moo 6, Tambon Klong-Kiew, Ban-Bung, Chonburi 20220

จากพัทยาเข้าสู่พื้นที่ตอนใน

อำเภอบ้านบึงคือพื้นที่ตอนในจากพัทยา ตามข้อมูลของ PattayaGolf.net และแหล่งอื่น จากพัทยาขับรถประมาณ 1 ชั่วโมง

เพราะอยู่ห่างจากย่านรีสอร์ทชายทะเล ทิวทัศน์โดยรอบจึงเป็นบรรยากาศชานเมืองอันสงบ สภาพแวดล้อมแบบนี้เข้ากันดีกับบรรยากาศของสนามที่ผสมพาร์คแลนด์กับลิงก์ส

วิธีเดินทาง

นอกจากรถบริษัทหรือรถเช่าขับเอง บริการเรียกรถอย่าง Grab ที่ใช้กันทั่วไปในกรุงเทพฯ ก็สะดวก

เพราะเป็นสนามฝั่งตอนใน คิดเรื่องรถขากลับไว้ล่วงหน้าจะสบายใจกว่า อนึ่ง GoGolf ไม่ได้จัดรถรับส่งหรือรถชัตเทิลให้

กรณีเดินทางจากกรุงเทพฯ

ใช้ถนนสายหลักจากกรุงเทพฯ มุ่งหน้าพัทยา ผ่านตัวเมืองชลบุรีแล้วเลี้ยวเข้าพื้นที่ตอนใน

เวลาที่ใช้ขึ้นอยู่กับสภาพการจราจร โปรดเผื่อเวลาจากเวลาออกรอบให้มากพอก่อนออกเดินทาง

ต่างจากสนามอื่นในชลบุรีอย่างไร

จังหวัดชลบุรีคือย่านกอล์ฟภาคตะวันออกของไทยที่รวมพัทยาไว้ด้วย ลองวางตำแหน่งของกรีนวูดเทียบกับสนามหลักในย่านเดียวกันที่จองผ่าน GoGolf ได้

• Greenwood Golf and Resort: 27 หลุม ออกแบบโดย Peter Thomson เปิดตั้งแต่ปี 1993 อยู่ระหว่างพาร์คแลนด์กับลิงก์ส บังเกอร์ลึกและหญ้าเนทีฟ
• Burapha Golf and Resort: 36 หลุม ออกแบบโดย David Graham & Gary Panks เปิดปี 1993 East กับ West มีบุคลิกต่างกัน
• Amata Spring Country Club: 18 หลุม พาร์ 72 ราว 7,470 หลา ออกแบบโดย Lee Schmidt เปิดปี 2005 กรีนเกาะหลุม 17 ที่ต้องนั่งเรือข้าม
• Chee Chan Golf Resort: 18 หลุม พาร์ 72 ราว 7,345 หลา ออกแบบโดย David Dale เปิดปี 2018 มองเห็นพระพุทธรูปเขาชีจรรย์ได้จากทุกหลุม
• Bangpra Golf Club and Resort: 18 หลุม พาร์ 72 ราว 7,393 หลา เปิดปี 1958 สนามคลาสสิกที่ร่มรื่นด้วยแนวต้นไม้

ในบรรดานี้ ความพิเศษของกรีนวูดคือการนำคำศัพท์ของลิงก์สเข้ามาไว้ในเมืองไทย บังเกอร์ลึก หญ้าเนทีฟ ลอนเนินที่ค่อย ๆ ไล่ระดับ พูดได้ว่าเป็นองค์ประกอบที่มีแต่ผู้ออกแบบซึ่งเป็นแชมป์ The Open 5 สมัยเท่านั้นที่จะเลือก

สิ่งอำนวยความสะดวกและบริการ

คลับเฮาส์และรีสอร์ท

อย่างที่มีคำว่า “รีสอร์ท” อยู่ในชื่อ ที่นี่เป็นสถานที่ที่คิดเผื่อทั้งกอล์ฟและที่พัก

คลับเฮาส์และห้องอาหารที่รองรับขนาดสนาม 27 หลุม มีพร้อมครบครัน

แคดดี้และรถกอล์ฟ

การออกรอบมีแคดดี้ร่วมไปด้วย

บนสนาม 27 หลุม คู่คอร์สที่เล่นในวันนั้นต่างกัน ความรู้สึกต่อสนามก็ต่างกัน เมื่อมาเล่นครั้งแรก ข้อมูลจากแคดดี้จึงมีค่าเป็นพิเศษ

ตำแหน่งบังเกอร์ลึก ขอบเขตของหญ้าเนทีฟ และความลาดของกรีน ทุกอย่างล้วนคุ้มค่าที่จะถาม

การจอง

ที่ว่างและราคาของวันนั้น ตรวจสอบได้ที่แอปหรือเว็บไซต์ของ GoGolf ถ้าอยากได้คู่คอร์สแบบใดเป็นพิเศษ สอบถามตอนจองไว้จะอุ่นใจกว่า

รายละเอียดของคลับเฮาส์

PattayaGolf.net ระบุว่าในคลับเฮาส์มีห้องล็อกเกอร์ ห้องอาหารที่มองเห็นสนาม และโปรช็อป ส่วน Golfsavers อธิบายว่าคลับเฮาส์ผ่านการปรับปรุงใหม่แล้ว และสิ่งอำนวยความสะดวกด้านการเปลี่ยนเสื้อผ้ากับห้องอาหารได้รับคำชม

ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่แข่งความหรูหรากับสนามระดับท็อป โปรดมองว่าเป็นสนามที่รองรับขนาด 27 หลุมได้อย่างสบาย ๆ ด้วยอุปกรณ์ระดับใช้งานได้จริง

สภาพแวดล้อมสำหรับซ้อม

เว็บไซต์ทางการระบุสนามไดร์ฟไว้เป็นสิ่งอำนวยความสะดวกหลัก ส่วน Global Golf Holidays แนะนำทั้งกรีนซ้อมพัตต์และพื้นที่ซ้อมลูกสั้นเพิ่มเติมจากสนามไดร์ฟ

นี่คือสนามที่บังเกอร์ทรงหม้อ หญ้าเนทีฟ และแฟร์เวย์ลอนเนินล้วนมีบทบาท มาถึงเร็วขึ้นสักหน่อยเพื่อเช็กจังหวะสวิง จะช่วยให้เลี่ยงความผิดพลาดใหญ่ที่หลุม 1 ได้ง่ายขึ้น

ของที่ควรเตรียมไป

• ลูกกอล์ฟสำรอง — เข้าหญ้าเนทีฟแล้วบางทีก็หาไม่เจอ พกเผื่อไว้จะอุ่นใจ
• เวดจ์ที่มีลอฟท์ — จำเป็นสำหรับการเอาลูกออกจากบังเกอร์ลึก
• ครีมกันแดดและหมวก — พื้นที่ตอนในที่อุณหภูมิรู้สึกสูงขึ้นง่าย

เพราะสถานการณ์ที่ต้องตีจากไลลาดเอียงจะมีมาก เช็กความรู้สึกที่เท้าตอนซ้อมก่อนออกรอบ ก็จะเล่นได้นิ่งตั้งแต่ช่วงต้น

ฤดูกาลและช่วงเวลาที่ดีที่สุด

ฤดูแล้งราวเดือนพฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์สบายที่สุด ความชื้นลดลงและพื้นหญ้าก็แน่นขึ้น

เมื่อพื้นหญ้าแน่น บุคลิกลิงก์สก็จะปรากฏชัด ลูกกลิ้ง ทางเลือกลูกกลิ้งเข้าหาธงจึงมีชีวิตขึ้นมา นี่คือฤดูที่สัมผัสแนวคิดในการออกแบบของสนามนี้ได้มากที่สุด

ฤดูร้อนเดือนมีนาคมถึงพฤษภาคม อุณหภูมิกลางวันสูงขึ้น โปรดเลือกช่วงเช้าไว้ก่อน ที่นี่คือพื้นที่ตอนในที่ลมทะเลเข้าถึงยาก การออกรอบกลางวันจึงเปลืองแรงมากกว่า

ฤดูฝนเดือนมิถุนายนถึงตุลาคม ส่วนใหญ่เป็นวันที่มีฝนตกสั้น ๆ ผ่านมาในช่วงบ่าย รอบเช้าได้รับผลกระทบน้อย และช่วงนี้ยังจองง่ายกว่าด้วย หลังฝนตกหญ้าเนทีฟจะหนักขึ้น การตัดสินใจโดยให้การเอาลูกออกมาเป็นเรื่องแรกจึงยิ่งสำคัญ

เหมาะกับผู้เล่นแบบไหน

• คนที่เลือกสนามจากผู้ออกแบบ: ผลงานของ Peter Thomson แชมป์ The Open 5 สมัย
• คนที่ชอบกอล์ฟแบบลิงก์ส: บังเกอร์ลึก หญ้าเนทีฟ ลอนเนินที่ค่อย ๆ ไล่ระดับ มีทางเลือกลูกกลิ้งเข้าหาธง
• คนที่อยากมาเล่นสนามเดิมหลายครั้ง: 27 หลุมจัดเป็น 18 หลุมได้สามแบบ
• คนที่อยากชนะด้วยการตัดสินใจ: สนามที่การวางแผนการเล่นได้ผลมากกว่าระยะ
• คนที่มองหาสนามที่โตเต็มที่: เปิดตั้งแต่ปี 1993 ต้นไม้เติบโตขึ้นมาอย่างสมบูรณ์
• คนที่อยากขับรถออกไปไกลหน่อยระหว่างพักที่พัทยา: จากพัทยาขับรถประมาณ 1 ชั่วโมง

ในทางกลับกัน คนที่อยากตีจากไลราบอย่างเดียว หรืออยากเลี่ยงแรงต้านของหญ้ายาว อาจรู้สึกว่ายากไปหน่อย ในกรณีนั้น กลยุทธ์ที่เน้นทิศทางและรักษาแฟร์เวย์จะได้ผลดี

จับคู่กับสนามอื่นในชลบุรี

ถ้าจะเล่นหลายรอบระหว่างพัก การจับคู่กับสนามใกล้เคียงช่วยลดภาระการเดินทาง

• Burapha Golf and Resort — 36 หลุม East กับ West มีบุคลิกต่างกัน
• Amata Spring Country Club — กรีนเกาะหลุม 17 ที่ต้องนั่งเรือข้ามคือจุดขาย
• Chee Chan Golf Resort — มองเห็นพระพุทธรูปเขาชีจรรย์ได้จากทุกหลุม
• Bangpra Golf Club and Resort — สนามคลาสสิกที่เปิดมาตั้งแต่ปี 1958

ที่ว่างและราคาของทั้งย่าน ดูได้ที่หน้าจองกอล์ฟกรุงเทพฯ

สิ่งที่ควรตรวจสอบก่อนจอง

• คู่คอร์สที่จะเล่น — เพราะเป็น 27 หลุมจึงมีสามแบบ ถ้ามีที่อยากได้ โปรดสอบถามตอนจอง
• เวลาออกรอบ — ฤดูร้อนออกรอบเช้าตรู่จะเป็นไปได้จริงกว่า ฤดูแล้งพื้นหญ้าแน่น บุคลิกลิงก์สจะปรากฏชัด
• ลูกกอล์ฟสำรอง — เข้าหญ้าเนทีฟแล้วบางทีก็หาไม่เจอ
• วิธีเดินทาง — จากพัทยาขับรถประมาณ 1 ชั่วโมง โปรดคิดเรื่องรถขากลับไว้ด้วย
• ระดับฝีมือของผู้ร่วมก๊วน — มีทั้งไลลาดเอียงและบังเกอร์ลึก จึงมีสถานการณ์ที่ผู้เริ่มต้นจะรู้สึกว่ายาก
• ราคาและที่ว่างของวันนั้น — ตรวจสอบได้ที่แอปหรือเว็บไซต์ของ GoGolf

ช่วงไฮซีซั่นของฤดูแล้งเต็มง่าย พอกำหนดการนิ่งแล้วรีบล็อกไว้ก่อนจะอุ่นใจกว่า

การเลือกพื้นที่ตอนในของชลบุรี

สนามรอบพัทยามีบุคลิกต่างกันระหว่างฝั่งชายทะเลกับฝั่งตอนใน

สนามฝั่งชายทะเล

จุดเด่นของฝั่งชายทะเลคือทิวทัศน์แบบรีสอร์ทและลมทะเล จับคู่กับการท่องเที่ยวได้ง่าย และการเดินทางจากที่พักก็สั้น

สนามฝั่งตอนใน

อำเภอบ้านบึงที่กรีนวูดตั้งอยู่ คือพื้นที่ตอนในจากพัทยา

ลมทะเลเข้าถึงยากจึงรู้สึกร้อน แต่แลกมาด้วยการได้จดจ่อกับกอล์ฟในสภาพแวดล้อมอันสงบ ห่างจากความอึกทึกของนักท่องเที่ยว แล้วเผชิญหน้ากับตัวสนามเอง

ควรเลือกฝั่งไหน

ถ้าทั้งทริปเล่นแค่รอบเดียว ฝั่งชายทะเลที่เดินทางสั้นกว่าอาจสมเหตุสมผลกว่า

แต่ถ้าจะจัดหลายรอบ การใส่สนามฝั่งตอนในไว้สักวัน จะทำให้ภาพรวมของทริปต่างออกไป โดยเฉพาะกรีนวูดที่เป็นหนึ่งในไม่กี่สนามซึ่งมีคำศัพท์ของลิงก์สอยู่

เป็นกอล์ฟในเมืองไทยเหมือนกัน แต่จะเป็นประสบการณ์ที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง

สรุป

สรุปแล้ว เหตุผลที่ควรเลือกกรีนวูดมีสามข้อดังนี้

• ผู้ออกแบบ — Peter Thomson แชมป์ The Open 5 สมัย แนวคิดของนักกอล์ฟที่ชนะบนสนามลิงก์สปรากฏอยู่ที่นี่
• บุคลิกของสนาม — อยู่ระหว่างพาร์คแลนด์กับลิงก์ส ต้นไม้ บังเกอร์ลึก หญ้าเนทีฟ และลอนเนินที่ค่อย ๆ ไล่ระดับ
• 27 หลุม — จากคอร์ส 9 หลุมระดับแชมเปียนชิพสามคอร์ส จัดเป็น 18 หลุมได้สามแบบ

Greenwood Golf and Resort เปิดดำเนินการมาตั้งแต่ปี 1993 ต้นไม้เติบโตขึ้นมาอย่างสมบูรณ์ และมีความสุกงอมในฐานะสนามกอล์ฟ

นี่คือสนามที่การตัดสินใจได้ผลมากกว่าระยะ อย่าตกบังเกอร์ลึก ในหญ้าเนทีฟให้เอาออกมาก่อน และเก็บทางเลือกลูกกลิ้งเข้าหาธงไว้ แค่มีสามข้อนี้อยู่ในหัว สกอร์ก็ต่างกันมาก

จากพัทยาขับรถประมาณ 1 ชั่วโมง เหมาะกับวันที่อยากได้กอล์ฟคนละหน้าตากับรีสอร์ทริมทะเล ที่ว่างและราคาของวันนั้น ตรวจสอบได้ที่แอปหรือเว็บไซต์ของ GoGolf

คำถามที่พบบ่อย

สนามกอล์ฟอื่น ๆ ใน ชลบุรี

ปัดเพื่อดูสนามอื่น →