วิลลี ดันน์ จูเนียร์ (Willie Dunn Jr.)

วิลลี ดันน์ จูเนียร์ (Willie Dunn Jr.) เป็นนักกอล์ฟอาชีพและสถาปนิกผู้ออกแบบสนามกอล์ฟ เกิดเมื่อราวปี 1864 ที่ย่านแบล็กฮีท กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ พ่อของเขาคือ วิลลี ดันน์ ซีเนียร์ (Willie Dunn Sr.) นักกอล์ฟชาวเมืองมัสเซิลเบิร์ก ประเทศสกอตแลนด์ ส่วนพี่ชายคือทอม ดันน์ ผู้มีชื่อเสียงในฐานะสถาปนิกสนามกอล์ฟเช่นกัน เขาเริ่มเรียนวิธีทำไม้กอล์ฟจากพี่ชายมาตั้งแต่อายุราว 13 ปี และในศึกดิ โอเพ่น ปี 1883 ก็เข้าเส้นชัยเป็นอันดับ 9 ระหว่างปี 1886 ถึงปี 1888 เขารับหน้าที่โปรอยู่ที่ Westward Ho! ในอังกฤษ จากนั้นจึงย้ายไปสอนกอล์ฟที่เมืองบิอาร์ริตซ์ ประเทศฝรั่งเศส

การได้รู้จักกับ วิลเลียม เค. แวนเดอร์บิลต์ (William K. Vanderbilt) นักธุรกิจชาวอเมริกัน ที่เมืองบิอาร์ริตซ์ กลายเป็นจุดเริ่มต้นที่พาเขาข้ามไปอเมริกาเมื่อปี 1893 หลังสอนกอล์ฟอยู่ที่ Newport Golf Club ในรัฐโรดไอแลนด์ตลอดหนึ่งฤดูร้อน เขาก็ย้ายไปตั้งหลักปักฐานในอเมริกา ศึกยูเอส โอเพ่น ครั้งแรกซึ่งจัดขึ้นที่ Newport Golf Club เมื่อปี 1895 เขาจบอันดับ 2 ตามหลัง ฮอเรซ รอว์ลินส์ (Horace Rawlins) ผู้คว้าแชมป์อยู่ 2 สโตรก ต่อมาในยูเอส โอเพ่น ปี 1897 เขาจบอันดับ 3 ร่วม และปี 1898 เข้าเป็นอันดับ 7

ผลงานออกแบบที่เป็นตัวแทนของเขาคือ Shinnecock Hills Golf Club บนเกาะลองไอแลนด์ รัฐนิวยอร์ก มีการระบุว่าสนาม 12 หลุมที่ วิลลี เดวิส (Willie Davis) สร้างไว้เมื่อปี 1891 ได้รับการขยายออกเป็น 18 หลุมโดยดันน์ (ส่วนเว็บไซต์ทางการของสโมสรระบุช่วงเวลาที่สนามเป็น 18 หลุมไว้ว่าคือฤดูใบไม้ผลิปี 1895) และ Shinnecock Hills ก็ได้เป็นสนามจัดการแข่งขันยูเอส โอเพ่น ครั้งที่ 2 เมื่อปี 1896 ที่ Maidstone Club ซึ่งอยู่บนเกาะลองไอแลนด์เช่นกัน เขาสร้างสนาม 7 หลุมแห่งแรกไว้เมื่อปี 1894 และปี 1899 ก็ออกแบบ 9 หลุมของ Cranford Golf Club ในรัฐนิวเจอร์ซีย์ (ปัจจุบันคือ Echo Lake Country Club) เขายังออกแบบสนามให้ Ardsley Country Club ในรัฐนิวยอร์ก พร้อมกับเริ่มกิจการผลิตไม้กอล์ฟขึ้นที่นั่นตั้งแต่ปี 1896 เมื่อเข้าสู่ศตวรรษที่ 20 เขาได้จดสิทธิบัตรไดรเวอร์และพัตเตอร์ที่ใช้วัสดุคล้ายพลาสติกด้วย ก่อนจะเสียชีวิตที่ย่านพัตนีย์ กรุงลอนดอน เมื่อเดือนสิงหาคม 1952

ดูสถาปนิกสนามกอล์ฟท่านอื่น ๆ ได้ที่นี่